Home › Kerstverhalen om voor te lezen
Kerstverhaal voor het slapengaan: het belletje op kerstavond
2 min lezen
Het was kerstavond. Kobe lag in bed. Hij had zijn pyjama met sterretjes aan, en zijn knuffelbeer lag naast hem op het kussen.
Maar Kobe sliep niet. Zijn ogen waren wijd open.
"Papa," riep hij. "Ik kan niet slapen."
Papa kwam binnen en ging op de rand van het bed zitten. "Hoe komt dat?"
"Het is kerstavond," zei Kobe. "Ik wil luisteren. Misschien hoor ik de Kerstman."
Luisteren
"Dan luisteren we samen," zei papa. "Maar dan moeten we heel stil zijn. Stiller dan een muisje."
Kobe knikte. Hij legde zijn handen op zijn dekentje. Papa ook.
Ze luisterden.
Tik. Tik. Tik.
"Wat is dat?" fluisterde Kobe.
"Dat is de klok in de gang," fluisterde papa.
Nog meer geluiden
Ze luisterden weer.
Woeshhh.
"En dat?"
"Dat is de wind," zei papa. "Die waait om het huis. Hij zingt een liedje door de bomen."
Ze luisterden weer.
Prrrr. Prrrr.
Kobe giechelde. "Dat is de kat," fluisterde hij. "Ze spint op de trap."
"Heel goed," zei papa.
Zachter en zachter
"Doe je ogen eens dicht," zei papa. "Dan hoor je nog meer."
Kobe deed zijn ogen dicht.
Hij hoorde de klok. Tik, tik.
Hij hoorde de wind. Woeshhh.
Hij hoorde de kat. Prrrr.
Hij hoorde papa ademen. In en uit. Heel rustig.
Hij hoorde zichzelf ademen. In en uit. Ook heel rustig.
En toen...
En toen hoorde Kobe nog iets. Heel ver weg. Heel zacht. Zo zacht dat het bijna niet bestond.
Tingeling.
Kobe deed één oog open. "Papa," fluisterde hij. "Hoorde jij dat?"
Papa hield zijn hoofd een beetje schuin. "Ik denk het wel," fluisterde hij terug.
"Was dat... een belletje?"
"Het klonk wel zo."
Kobe deed zijn oog weer dicht. Hij luisterde zo goed als hij kon.
Tingeling. Tingeling.
En toen was het weer stil.
Slapen
"Papa," mompelde Kobe. "Denk je dat het de Kerstman was?"
"Misschien," zei papa zacht. "Op kerstavond vliegt de Kerstman heel ver. Over alle huizen. Over alle kinderen die liggen te slapen."
"Dan moet ik nu slapen," zei Kobe. Zijn stem werd al een beetje traag.
"Dat lijkt me een goed plan," zei papa.
Hij trok de deken op. Hij gaf Kobe een kus op zijn haar. Hij legde de knuffelbeer wat dichter bij Kobe.
En op zijn tenen liep hij naar de deur.
Welterusten
Tik, tik, deed de klok.
Woeshhh, deed de wind.
Prrrr, deed de kat.
En Kobe? Kobe sliep.
En als je heel goed luisterde, kon je het misschien ook horen. Heel ver weg. Heel zacht.
Tingeling.
Welterusten.
Dit vind je misschien ook leuk
