Home › Kerstverhalen om voor te lezen
Kerstverhaal voor peuters: een sneeuwpop voor de Kerstman
3 min lezen
Het had de hele nacht gesneeuwd op de Noordpool. Toen de Kerstman 's ochtends de deur opendeed, was alles wit. De stal was wit. Het hek was wit. De bomen waren wit.
"Fien!" riep de Kerstman. "Kijk eens hoeveel sneeuw! Zullen we een sneeuwpop maken?"
"Ja!" riep elfje Fien. Ze trok haar wanten aan en rende naar buiten.
Rol, rol, rol
Eerst maakten ze een klein sneeuwballetje. Zo klein als een appel.
Toen rolden ze het door de sneeuw. Rol, rol, rol. Het balletje werd groter. Zo groot als een meloen.
Rol, rol, rol. Zo groot als Fien zelf!
"Stop maar," zei de Kerstman. "Dat is een mooie buik voor onze sneeuwpop."
Nog een bal
Toen maakten ze de tweede bal. Een iets kleinere. Rol, rol, rol.
De Kerstman tilde hem op. "Hup!" Hij zette hem bovenop de eerste bal.
En toen de derde bal. De kleinste. Voor het hoofd. Rol, rol, rol. "Hup!"
Daar stond hij. Een sneeuwpop. Drie ballen op elkaar. Groot, middel en klein.
"Hij heeft nog geen gezicht," zei Fien.
Een gezicht
Fien zocht twee zwarte steentjes. Dat werden de ogen. Ze zocht een rij kleine steentjes. Dat werd een lachende mond.
"En een neus," zei de Kerstman. Hij haalde een wortel uit zijn jaszak. "Die had ik eigenlijk voor de rendieren meegenomen. Maar ze krijgen er straks een andere."
Hij stak de wortel in het midden van het gezicht. Zo.
Een baard
De Kerstman keek naar de sneeuwpop. Hij hield zijn hoofd scheef.
"Hij mist nog iets," zei hij.
Hij nam een handvol zachte sneeuw. Hij plakte die onder de mond van de sneeuwpop. Nog een handvol. En nog een. Tot de sneeuwpop een lange, witte baard had.
"Zo," zei de Kerstman tevreden.
Een muts en een sjaal
Fien rende naar binnen. Ze kwam terug met een oude rode muts van de Kerstman, met een wit bolletje op de punt. Ze klom op een emmer en zette de muts op het hoofd van de sneeuwpop.
De Kerstman deed zijn eigen sjaal af. Een rode, met witte strepen. Hij knoopte hem om de nek van de sneeuwpop.
Toen deden ze allebei een stap achteruit en keken.
Wie is dat?
Een ronde buik. Een witte baard. Een rode muts. Een rode sjaal. En een vrolijke lach.
Fien begon te giechelen. "Kerstman," zei ze, "die sneeuwpop lijkt precies op jou!"
De Kerstman keek naar de sneeuwpop. De sneeuwpop keek terug.
"Goedemorgen, Kerstman," zei de Kerstman tegen de sneeuwpop.
Fien lachte zo hard dat ze achterover in de sneeuw viel.
Een bezoekje
Die middag kwam er een sneeuwhaas langs. Hij huppelde om de sneeuwpop heen. Hij snuffelde aan de baard. En toen keek hij heel lang naar de wortelneus.
Knabbel, knabbel.
Toen de Kerstman 's avonds naar buiten keek, had de sneeuwpop een heel kort neusje.
"Geeft niets," zei de Kerstman. "De haas had honger. En een klein neusje is ook heel mooi."
Hij zwaaide naar de sneeuwpop door het raam. Een beetje zoals je naar jezelf zwaait in de spiegel.
Om samen te doen
- Doe eens na hoe je een sneeuwbal rolt: rol, rol, rol.
- Op wie zou jouw sneeuwpop lijken?
Dit vind je misschien ook leuk
