Home › Kerstverhalen om voor te lezen
Kerstverhaal: een brief met een vraag aan de Kerstman
5 min lezen
In de klas van Zara schreven alle kinderen een brief aan de Kerstman.
Juf Femke had mooi papier uitgedeeld, met een rand van hulstblaadjes. Op het bord had ze geschreven: Beste Kerstman, zodat iedereen wist hoe je moest beginnen.
Naast Zara zat Kasper. Hij schreef heel snel. Zijn brief was al bijna vol: een lange lijst, met nummers ervoor.
Aan de andere kant zat Hiba. Zij tekende vooral. Een paard, een fiets en een heel grote doos met een strik.
Zara keek naar haar blad. Ze had Beste Kerstman, geschreven. En verder niets.
Wat schrijf je?
"Wat schrijf jij?" vroeg Kasper.
"Ik weet het nog niet," zei Zara.
"Gewoon wat je wil," zei Kasper. "Een lijstje."
Zara dacht na. Ze had wel dingen die ze leuk zou vinden. Een nieuw tekenblok. Een boek over sterren. Maar elke keer als ze het wilde opschrijven, dacht ze aan iets anders.
Ze dacht aan de Kerstman zelf.
De vraag
Thuis aan tafel zat Zara nog altijd te denken.
"Je bent zo stil," zei haar papa. Hij schepte de rijst op. "Is er iets?"
"Iedereen schrijft een lijstje aan de Kerstman," zei Zara. "Met wat ze willen."
"En jij niet?"
"Ik wil iets vragen," zei Zara. "Maar ik weet niet of dat mag."
Haar oma, die bij hen woonde, legde haar vork neer. Ze was heel klein en had zilveren armbanden die tinkelden als ze bewoog.
"Een brief is een brief," zei oma. "Je mag schrijven wat je wil. Een vraag is soms veel mooier dan een lijstje."
"Wat wil je hem vragen?" vroeg papa.
Zara keek naar haar bord. "Dat is geheim," zei ze. "Tot hij het gelezen heeft."
De brief
Die avond schreef Zara haar brief over, op het papier met de hulstblaadjes. Ze deed het heel zorgvuldig. Ze gebruikte haar gom drie keer.
Beste Kerstman,
Iedereen vraagt jou altijd iets. Dus ik wil jou ook iets vragen. Maar een andere soort vraag.
Ik wil vragen: hoe gaat het met jou?
Ben jij niet moe, met al die brieven? Heb jij het niet koud? Wie zorgt er voor jou als je verkouden bent? En wat vind jij zelf het fijnste aan kerstmis?
Ik hoop dat je een goede kerst hebt.
Liefs, Zara (7 jaar)
PS: Je hoeft niet terug te schrijven als je het druk hebt.
Ze vouwde de brief dubbel. Oma gaf haar een envelop. En samen met oma, die in haar lange jas met haar armbanden tinkelde, liep ze naar de brievenbus op de hoek.
Zara hield de brief nog even vast, vlak boven de gleuf.
"Denk je dat hij het een rare vraag vindt?" vroeg ze.
"Ik denk," zei oma, "dat bijna niemand hem dat ooit vraagt."
Zara liet de brief vallen. Hij gleed naar binnen met een zacht geluid.
Wachten
Daarna gebeurde er een hele tijd niets. School ging door. Ze oefenden een kerstliedje voor het kerstfeest. Kasper vertelde aan iedereen dat zijn lijstje vier bladzijden lang was geworden.
Zara dacht niet meer zo vaak aan haar brief. Bijna niet. Alleen soms, 's avonds in bed, als ze naar de sterren keek door het dakraam.
Een envelop
Op de laatste schooldag voor de kerstvakantie lag er iets in de brievenbus. Een envelop. Een dikke, crèmekleurige envelop, met een stempel erop van een rendier. Op de voorkant stond in sierlijke, schuine letters:
Voor Zara (7 jaar)
Zara's handen trilden toen ze hem openmaakte. Oma en papa kwamen naast haar staan.
Ze las hardop.
Lieve Zara,
Ik krijg elk jaar heel veel brieven. Maar jouw brief heb ik drie keer gelezen. Want jij vroeg iets wat bijna nooit iemand vraagt.
Je vroeg hoe het met mij gaat. Het gaat goed met mij. Ik ben soms een beetje moe, dat is waar. Maar als ik moe ben, drink ik warme chocolademelk bij het vuur, en dan gaat het weer.
Ik heb het niet koud. Ik heb een heel dikke jas en twee paar sokken. Soms drie.
Als ik verkouden ben, zorgt elfje Fien voor me. Zij maakt soep met veel te veel peper. Ik moet er altijd van niezen, en dan is de verkoudheid weg.
En wat ik zelf het fijnste vind aan kerstmis?
Dat het een tijd is waarin mensen aan elkaar denken. Niet alleen aan wat ze willen, maar ook aan hoe het met een ander gaat. Zoals jij deed.
Dat is het fijnste dat er is.
Warme groeten uit het hoge noorden, De Kerstman
PS: Ik had het druk. Maar voor jouw brief maakte ik tijd.
Stil
Het was even heel stil in de gang.
Toen snoot oma haar neus. Heel hard. Haar armbanden tinkelden.
"Ik heb iets in mijn oog," zei ze.
Papa legde zijn hand op Zara's schouder. Hij zei niets. Maar zijn ogen glommen ook.
Na de vakantie
Na de vakantie vroeg Kasper of Zara's brief ook beantwoord was.
"Ja," zei Zara.
"Wat had je gevraagd?"
Zara dacht even na. Toen draaide ze zich naar Kasper.
"Hoe gaat het eigenlijk met jou?" vroeg ze.
Kasper keek haar verbaasd aan. Niemand had hem dat ooit zomaar gevraagd. Hij dacht na. En toen vertelde hij dat zijn hamster ziek was geweest maar weer beter was, en dat zijn tante een baby had gekregen, en dat hij een beetje zenuwachtig was voor de zwemles.
Het werd een heel lang gesprek. Het duurde de hele speeltijd.
En Zara dacht: de Kerstman had gelijk. Dit is het fijnste dat er is.
Om over te praten na het voorlezen
- Waarom schreef Zara geen lijstje maar een vraag?
- Wat zou jij de Kerstman willen vragen?
- Aan wie kan jij vandaag eens vragen: hoe gaat het met jou?
Dit vind je misschien ook leuk
