Home › Kerstverhalen om voor te lezen
Kerstverhaal voor peuters: de pantoffels van de Kerstman
3 min lezen
De Kerstman heeft pantoffels. Grote, rode pantoffels, met een wit pluizig randje en een klein belletje op de neus.
Elke ochtend, als hij wakker wordt, zoekt hij eerst met zijn tenen naast het bed. Waar zijn ze? Daar zijn ze! Hij schuift zijn voeten erin. Warm. Zacht. Fijn.
En dan gaat hij op pad.
Sloef, sloef, sloef, doen de pantoffels. Tring, tring, doen de belletjes.
In de keuken
Eerst gaat de Kerstman naar de keuken. Daar staat elfje Fien al bij het fornuis. Ze roert in een pan met warme havermout.
"Goedemorgen, Fien," zegt de Kerstman.
"Goedemorgen, Kerstman," zegt Fien. "Ik hoorde je al aankomen."
Sloef, sloef, sloef. Tring, tring.
In de gang
Dan gaat de Kerstman naar de gang. Daar ligt Pluis, de witte kat, opgerold op de mat. Pluis doet één oog open.
"Goedemorgen, Pluis," zegt de Kerstman.
"Miauw," zegt Pluis. En ze doet haar oog weer dicht.
Sloef, sloef, sloef. Tring, tring.
Bij de voordeur
Nu wil de Kerstman naar buiten. Naar de stal. Hij wil de rendieren goedemorgen zeggen. Hij doet de voordeur open. Daar ligt sneeuw. Veel sneeuw. Witte, koude, natte sneeuw.
De Kerstman tilt zijn voet al op.
"Kerstman!" roept Fien vanuit de keuken. "Je pantoffels!"
De Kerstman kijkt naar beneden. Hij kijkt naar zijn rode pantoffels. Hij kijkt naar de witte sneeuw.
"Oei," zegt hij. "Dat was bijna een natte voet."
Hij trekt zijn grote zwarte laarzen aan. De pantoffels zet hij netjes naast de deur. Naast elkaar, met de belletjes naar voren.
"Wachten jullie hier even?" vraagt de Kerstman.
De pantoffels zeggen niets. Maar ze wachten heel braaf.
Stomp, stomp, stomp, doen de laarzen in de sneeuw.
In de stal
In de stal zegt de Kerstman goedemorgen tegen elk rendier. Hij aait over hun zachte neuzen. Hij geeft ze haver en vers water. Het kleinste rendier snuffelt aan zijn laars.
"Nee, Knoes," lacht de Kerstman. "Die mag je niet opeten."
Stomp, stomp, stomp, terug naar huis.
's Avonds
De hele dag werkt de Kerstman in zijn laarzen. Maar als het donker wordt, en de sterren aan de hemel staan, gaat hij naar binnen. Hij trekt zijn laarzen uit. En daar, naast de deur, staan zijn pantoffels nog altijd te wachten.
"Dag, pantoffels," zegt de Kerstman. Hij schuift zijn voeten erin. Warm. Zacht. Fijn.
Sloef, sloef, sloef, naar de keuken, voor een kopje warme melk. Sloef, sloef, sloef, naar de gang, om Pluis een aai te geven. Sloef, sloef, sloef, naar de slaapkamer.
De Kerstman kruipt in zijn bed. De pantoffels zet hij naast het bed, naast elkaar, met de belletjes naar voren. Zo kan hij ze morgen meteen vinden.
"Welterusten, pantoffels," fluistert de Kerstman.
Tring, doet een belletje. Heel zachtjes.
En dan is het stil.
Om samen te doen
- Heb jij ook pantoffels? Welke kleur hebben ze?
- Doe eens na hoe de pantoffels gaan: sloef, sloef, sloef.
- En hoe gaan de laarzen in de sneeuw?
Dit vind je misschien ook leuk
